Kort: niet altijd beter


 
Nog nooit schreven zo veel mensen zo veel tekst. Sms, twitter, chat en e-mail zijn daar debet aan. Je hoeft maar op een willekeurig moment in het openbaar vervoer te zitten en het bewijs is geleverd. Tweede bewering: teksten worden steeds korter. Het bewijs is op dezelfde manier te verkrijgen.

Hoe korter hoe beter

Mensen houden van korte teksten. Kort je bericht met de helft in, dan oogst je waardering. Dat geldt ook voor zinnen, die zijn in de loop van de tijd eveneens korter geworden. Geen lange inleidingen meer, maar direct ter zake komen. Ervan uitgaande dat mensen een korte aandachtsspanne hebben, is dat wel zo handig. Je weet maar nooit of ze ook de rest van je e-mail lezen. E-mails lezen? Wie doet dat nog? Je leest je e-mails niet, je scant ze. Met één blik bestempel je de inhoud voor gezien en ‘klik’.

Hummen noodzakelijk

Maar al lijkt digitale communicatie efficiënt en snel, er kleeft minstens één nadeel aan: het gebrek aan feedback. Feedback, zoals de instemmende of vragende blik, het gehum van de gesprekspartner. Juist omdat je niet leest maar scant, kun je informatie missen. En ook in de kortheid schuilt venijn. Incomplete zinnen, ontbreken van kop en staart, snel verzonden – wie raakt nooit geïrriteerd door e-mails van collega’s? Om te zwijgen van conflicten die ontstaan door misbegrepen inhoud en toon.

Live is beter

Live communicatie gaat daarom uiteindelijk vaak sneller. Boodschap: pak eens de telefoon als je de boosheid voelt opwellen na een kort-door-de-bochtmail van een collega. Je humt en o ja’t eens wat en kunt samen verder door één deur.

Reageren? Mail of twitter

Comments are closed.