Beeldend communiceren


 

Wellicht getuigt het van mijn naïviteit. Op zoek naar digitale toepassingen zoals apps die het leven voor de laaggeletterde patiënt veraangenamen of vereenvoudigen, stuit ik op een grote leegte. En het is niet een veronderstelde digitale kloof die hieraan debet is: Laaggeletterden zijn geen digibeten. De meerderheid beschikt over een computer en heeft toegang tot internet. Blijkbaar is deze doelgroep onvoldoende in beeld bij ontwikkelaars en zorgverleners – letterlijk en figuurlijk.

Laaggeletterd en dus minder gezond?

Laaggeletterdheid gaat verder dan een tekst niet begrijpen of niet kunnen lezen en/of schrijven. Mensen die niet goed kunnen lezen, schrijven en rekenen – dat bewijst het ene onderzoek na het andere – zijn minder gezond en bezoeken vaker een arts dan mensen die wel geletterd zijn. Ook de therapietrouw van laaggeletterde patiënten is vaak slechter. Bijvoorbeeld omdat ze de (gezondheids)informatie en bijsluiters van medicijnen niet goed begrijpen. Of omdat ze de dokter of verpleegkundige niet ‘verstaan’. Zorgverleners gebruiken (nog steeds) te vaak te moeilijke woorden of ze nemen onvoldoende tijd voor het gesprek met de patiënt.
Het is geen exotische doelgroep waar ik over praat. Nederland telt ruim een miljoen laaggeletterden. Het kan zomaar je buurman of medesporter zijn; al dan niet met Nederlands als eerste taal, al dan niet met een voltooide opleiding, al dan niet met een baan.

Zonder begrip geen zelfredzaamheid

Wil je zelfredzame patiënten, patiënten die de regie in handen nemen, dan moet de boodschap wel begrepen worden. Dat laaggeletterdheid een goede communicatie in de weg staat, is geen voldongen feit. Misschien is het vaak de realiteit, maar niet een om je bij neer te leggen. Met alle digitale hulpmiddelen en mogelijkheden lijkt me dat hier een uitgelezen kans ligt. Mogelijkheden genoeg om beeldende communicatie als norm te nemen. Zodat ook patiënten in deze ‘vergeten’ doelgroep zelfredzaam kunnen zijn.

Reageren? Mail of twitter

Leave a Comment