Grote zzp’er


 

Solidair

Ik durf er bijna niet meer voor uit te komen, maar ik ben een zzp’ er. Nu heb ik altijd een hekel gehad aan namen met een afkorting, dus ik zei al liever ‘eenpitter’, ‘kleine zelfstandige’ of desnoods ‘freelancer’ in de tijd dat dat nog niet zo vrijblijvend klonk.

Maar nu is het helemaal mis als je zzp’er bent. In de ogen van sommigen ben ik een profiteur: want ik geniet belastingvoordelen waarop de gewone hardwerkende loonslaaf geen aanspraak mag maken. (Daarentegen maakt deze loonslaaf, uit solidariteit met de zzp’er, geen gebruik van het sociale vangnet mocht hij werkloos worden of arbeidsongeschikt raken.) Volgens anderen help ik de economie niet vooruit omdat ik onvoldoende innoveer. (Waarschijnlijk heb ik dan de kleine regeltjes niet gelezen toen ik mij inschreef als zelfstandig ondernemer – daar staat ongetwijfeld deze voorwaarde vermeld.) En als klap op de vuurpijl schep ik geen banen!

Scheppen als een wetenschapper

Banen scheppen, even nadenken. Ik voorzie in mijn eigen werk. Zo mogelijk voer ik opdrachten uit samen met andere (kleine) medeondernemers zodat we werk en successen kunnen delen. Ik geef opdrachten aan derden om werk voor mijn bedrijf te doen. Ik noem dat werk scheppen.

En dat ik zwakzinnig zou zijn om zonder pensioen door het leven te gaan, is in tijden van falende pensioenfondsen wel erg boud opgemerkt. Gelukkig zijn het vooral wetenschappers die dit soort uitspraken doen. Uitspraken dus, gebaseerd op stevig, deugdelijk onderzoek. Om nu Diederik Stapel te noemen, is natuurlijk flauw. Maar wat wil je voor een zwakzinnige …

Het nieuwe klein

Zzp’ers zijn vaak trots op hun zelfstandigheid, blij met hun onafhankelijkheid en laten zich graag en goed aanspreken op hun eigen verantwoordelijkheid. Ik ben dan misschien klein in omvang, maar groot in mijn daden. De leus van de Triodos Bank is mij uit het hart gegrepen: ‘Klein is het nieuwe groot.’

 

Leave a Comment