Redacteur: mooi vak!


 
‘Wat een leuk vak heb jij!’ De uitroeptekens spatten door de telefoon. ‘Jij ontmoet allerlei interessante mensen en komt van alles van ze te weten.’ Ja, dat is mijn lot als bladredacteur. Een lot uit de loterij.

Inspirerende gesprekken

De uitroeptekens kwamen van de vrouw die ik een maand daarvoor interviewde. En inderdaad, dat was meer dan een boeiend gesprek alleen. Zij was bereid mij deelgenoot te maken hoe zij een persoonlijke en aangrijpende gebeurtenis had beleefd. Een inspirerende ontmoeting. Een ontmoeting en een gesprek, waar een redacteur van droomt – goede gesprekken laten zich nu eenmaal makkelijk vertalen in een goed artikel.

Niets te zeggen hebben

Niet iedereen die ik interview is echter zo inspirerend, dat moet gezegd. Dat zit niet in het gemak waarmee je iemand interviewt. Soms schuurt het gesprek, neigt het interview naar een discussie of lijk je elkaar steeds verkeerd te begrijpen. Dat betekent niet dat de geïnterviewde geen boeiend verhaal te vertellen heeft.

Nee, echt lastig wordt het pas met mensen waarvan je tijdens het interview merkt dat ze niets te zeggen hebben. Zelfs als je het uitgangspunt hebt dat iedereen een verhaal te vertellen heeft, kun je bedrogen uitkomen. Je was misschien op zoek naar een ander verhaal, dan wat iemand kwijt wil.

Mooi vak!

Om bij het positieve te blijven. Niets zo fijn als een gesprekspartner met een missie. Het liefst een missie met een persoonlijk tintje. Realistisch of niet, werkbaar of niet. Maar altijd inspirerend en dankbaar. Dus, ja, ik heb een mooi vak!

 

Leave a Comment