Kanker stoer?


Is het omdat ik jaren in een kankerziekenhuis heb gewerkt en de door kanker aangetaste lichamen van binnen heb gezien? Is het omdat ik roken gewoon vind stinken? Of, is het omdat ik een moralist in hart en nieren ben en vind dat vrijheid van meningsuiting niet betekent dat je alles mag zeggen? Dat er ook nog zoiets is als fatsoen …

Jeugdig optimisme
Ik begon wat aan mezelf te twijfelen, die avond aan de Zweedse Oostzee. Twee meiden van een jaar of achttien waren zojuist, aangemoedigd door hun evenmin slanke ouders, stoer het toch wat koude water ingedoken. Geheel tegen de verwachting zwommen ze zeker een half uur uitgelaten in zee. Hun plezier was aanstekelijk. Weer op de kant, kregen ze een warm welkom met grote handdoeken. Drooggewreven. Behaaglijke sweaters aan.

Vervloeken
Achter hun aan liepen wij ook richting het strandterras. En toen gebeurde het. Twee sportieve meiden van achttien veranderen in twee dikke meiden van achttien met een sigaret. Op de achterkant van hun sweater prijkte de tekst ‘Fuck Cancer’. Datgene vervloeken waar je toch niet aan ontkomt? Roken en overgewicht zijn niet de uitgekozen manieren om kanker mee te lijf te gaan. Stoer was het wel.

 

Leave a Comment